Weblog

In de afgelopen week was ik in Roemenië voor het opzetten van een IT outsourcing bedrijf. Iedereen waarschuwt je vooraf voor de corruptie en criminaliteit in het land. Maar tijdens mijn (zaken)reizen irriteer ik me meer aan een veel grotere ‘ripp off’. De kosten voor internationaal mobiel dataverkeer zijn echt belachelijk hoog en niet transparant. Het wordt hoog tijd dat mijn telecomvrienden daar wat aan gaan doen.

Ik snap ook wel dat die UMTS licenties terugverdiend moeten worden en de internationale zakenreiziger daarbij een gemakkelijke prooi is. De eerste keer dat ik geripped werd door de ‘telecomboeren’ was tijdens een bezoekje aan Antwerpen. Veel foto’s gemaakt en er amper bij nagedacht dat ik in het buitenland was. Immers, het is maar 100 km vanaf ’s-Hertogenbosch. Natuurlijk gaan alle foto’s online naar Flickr. Die paar foto’s kosten me destijds 300 euro. En dan had ik nog geluk dat Debitel zo vriendelijk was om me even te bellen dat de kosten de pan uit rezen.

Als ik op de website van bijvoorbeeld Vodafone kijk heb ik eigenlijk geen idee welk tarief van toepassing is. Zoveel abonnementsvormen, combinaties en landenkosten dat je door de bomen het bos niet meer ziet. Ik heb inmiddels begrepen dat in sommige landen waar ik was (USA, Duitsland, België, Kroatië, Roemenië) de kosten soms wel meer dan 10 euro per MB kunnen bedragen. Hallo telecom heren en dames. We leven in een breedband en ‘allways on’ wereld tegenwoordig!

Een paar websites bezoeken en even de mail checken en je zit al op dat bedrag. Zo kostte 3 weken Kroatië me de lieve som van meer dan 1.000 euro en ben ik benieuwd wat dit weekje Roemenië weer doet. En dan doe ik echt het minimale wat nodig is om te kunnen functioneren. Ik denk dat de totale kosten voor internationaal mobiel dataverkeer die ik in het afgelopen jaar voor mijn kiezen kreeg de 3.000 euro gemakkelijk overstijgen

Het probleem is ook dat Wifi niet overal een alternatief is. Soms kom je op plekken waar je blij mag zijn dat er GSM dekking is. Ik heb medelijden met de arme consument die in het buitenland enthousiast aan de slag gaat met zijn internet ready mobieltje, dat waarschijnlijk al veel te duur was. Die krijgt een rolberoerte bij thuiskomst. Voor mij doet het iets minder zeer omdat het zakelijke kosten zijn, maar dat maakt het niet minder zuur en de nare smaak in de mond blijft. En dat is volgens mij juist niet wat je als telecomprovider wilt bereiken in een tijd waarin de gemiddelde consument erg kritisch is. Als ik CEO was van KPN, Vodafone of T-mobile zou ik wel weten waar ik moest beginnen als ik mijn imago wilde verbeteren. Werk aan de winkel heren, dit kan niet langer!