|
Even wat opvallende feiten van Second Life op een rijtje gezet:
- 1,9 miljoen personen hebben zich wereldwijd geregistreerd voor het spel.
- Ongeveer 700.000 hiervan speelden in de afgelopen 60 dagen.
- Nederland kent slechts 6.000 tot 7.000 spelers.
- Second Life heeft haar eigen valuta: de Linden dollar (kan omgezet worden in harde valuta)
- De spelers besteden dit jaar 160 miljoen keiharde Amerikaanse dollars.
- De eerste Second Life miljonair woont in China.
Het spreekt voor zich dat Second Life een groot succes is voor maker Linden Lab. Krankzinnig om te zien dat je miljonair kunt worden met een alter ego. Even maf vond ik het bericht dat de ABN Amro directie vergadert in Second Life. Mijn eerste reactie was: zijn ze helemaal doorgeslagen daar in Amsterdam. Die keurige heren in pakken die hun duurbetaalde tijd verdoen met een spelletje.
Mijn nieuwsgierigheid won het echter van mijn verbazing. Na een drukke en succesvolle week vanwege de top 20 websites van 2006 kon een beetje ontspanning geen kwaad. Daarom zaterdagavond maar eens Second Life geïnstalleerd en wat rondgedoold in deze nieuwe online wereld. En ik moet toegeven, het is verslavend. Ik voel me nog niet helemaal thuis in deze virtuele wereld, maar ik snap dat bedrijven er ervaring mee willen opdoen.
Marktonderzoek in Second Life?
Waar mensen zijn, kun je marktonderzoek uitvoeren. Het is daarom voor mij interessant om te zien dat het eerste Second Life onderzoek al is uitgevoerd door het Nederlandse EPN. Zij spraken enkele honderden gebruikers aan in de straten van Second Life en kregen nog antwoorden ook. Een van de uitkomsten was dat 40% zich echt verslaafd voelt aan het spel. Nadelige effecten van de verslaving (denk aan het verliezen van sociale contacten, last voor de omgeving, negatieve invloed op het beroepsmatig functioneren) leken echter nauwelijks op te treden.
Er zijn echter ook voorbeelden van hoe het niet moet. Zo spamde Evident de Marketingfacts BBQ kapot door met grote groene logo borden van het bedrijf aanwezig te zijn op de digitale ontmoeting. Dat levert slechte publiciteit op en zal dus zeker niet de manier worden om bijvoorbeeld onderzoek uit te voeren. De 1-op-1 aanpak van EPN lijkt echter wel te werken.
Wat moeten bedrijven met Second Life?
De meningen hierover zijn nog sterk verdeeld. Eigenlijk is de Second Life wereld nog veel te klein voor serieuze toepassingen. Voorlopig lijkt het er op dat alleen een positief PR effect uitgaat van de aanwezigheid in Second Life. Bedrijven die de eerste stapjes willen zetten doen er goed aan om het stuk van Polle de Maagd op Marketingfacts te lezen. Dat geeft een duidelijk antwoord op de vraag waarom iedereen in Second Life moet (of vooral niet). Voorlopig hou ik het zelf maar bij wat hij ‘Niveau 0′ noemt: het monitoren van Second Life. Want als je het niet probeert weet je zeker dat je iets mist!
|
