|
Met vakbeurzen heb ik een soort van haat/liefde verhouding. Ik vind het geweldig om te doen, maar het rendement valt over het algemeen tegen. Wat dat betreft schuif ik de vakbeurzen en vakbladen op één hoop.
Ondanks het feit dat we laat begonnen met de voorbereidingen voor TCD 2007 liepen deze gesmeerd. De organisatie verstrekte een keurig handboek dat we braaf afdraaiden. Het was hard werken, maar voor de start van de beurs zag alles er keurig uit. Niks om je voor te schamen.
Tegenvallend rendement
Toch viel de deelname uiteindelijk (wederom) wat tegen. Organisator BBP repte over bezoekersgroei. Ruim zevenduizend personen bezochten TCD 2007. Ik schat dat we maximaal 15% van deze groep in de buurt van onze stand hebben gehad. In de stand zelf hebben we in drie dagen zo’n 150 personen kunnen begroeten, waarvan ongeveer de helft een visitekaartje achterliet. Echte hotleads of vervolgafspraken zaten daar niet tussen. Als er tien echt interessant zijn als potentiële klant is het veel.
Een duur instrument
Natuurlijk, het bijpraten met bestaande contacten is ook nuttig en een hoop beslissers hebben ons merk gezien. Maar daarvoor investeer je geen 25.000 euro. Want dat kost zo’n deelname als je iedere cent meerekent. Als je dit doorcalculeert, kom je uit op een kostprijs van een dikke 300 euro per standcontact. Alleen al voor degenen die je stand alleen maar zien, betaal je meer dan 30 euro. Dat is veel geld als je het magere resultaat meeweegt. Dan kun je eigenlijk net zo goed gaan adverteren of banneren op internet. Kost net zo veel, maar de inspanning is aanzienlijk minder groot. De deelname aan TCD 2007 kostte ons ongeveer 250 uur!
Een aantal lichtpunten
Aan de organisator lag het overigens niet. Deze verdient, los van de rommelige opbouw fase, niets dan lof. Ook de inzet van onze medewerkers was goed. Iedereen was enthousiast over de deelname. Wel hebben we geleerd dat het beter is om alle dagen met een vaste standbemanning te werken. Het roulatieschema dat we deze keer hanteerden werkte wat minder in mijn ogen. Waar zo’n vakbeurs wel goed voor is, is voor het oppimpen van je promotiemiddelen. Het dwingt je toch weer om alles piccobello in orde te hebben. Zo hebben we er twee nieuwe folders en maar liefst zes nieuwe presentaties aan overgehouden.
Een noodzakelijk kwaad…
Over een nieuwe deelname moet ik toch nog eens diep nadenken. Behoren vakbeurzen niet tot de 50% van je marketingbudget die weggegooid geld zijn? Aan de andere kant kun je, als je bedrijf een bepaalde omvang heeft bereikt, ook weer niet wegblijven op dit soort evenementen. En dat is nu net de paradox die de basis vormt voor mijn voorlopige conclusie: vakbeurzen zijn een noodzakelijk kwaad!
|
Tijdens de opstelling van het marketingplan van Multiscope hebben we bewust gekozen voor een verbreding van het aantal instrumenten dat we inzetten om onze commerciële doelstellingen te bereiken. Eén van de nieuwe instrumenten is de deelname aan enkele vakbeurzen. Sinds de aanwezigheid op Internet in Business (inmiddels ter ziele) begin deze eeuw was het daarvan niet meer gekomen. Vandaar dat we op 24, 25 en 26 april één van de exposanten waren op 
Hey John,
Ik ben ook even bij jullie geweest zoals je weet en wat wellicht ook een keuzemoment kan zijn, is wat voor stand je neemt? De grote jongens die in het midden van de hal staan met grote stands en zeilbootjes etc hebben denk ik meer rendement dan de standaard 12 m2 die jullie volgens mij hadden. Ook het feit dat jullie niet echt “in de wandelroute” stonden kan debet zijn aan het minder opvallen.
Hoe is dat verlopen? Had je een keuze voor een plek of werd hij toegewezen?
Je zag inderdaad dat hal 4 (e-commerce) wat overvleugeld werd door hal 3 (callcenters). Blijkbaar wordt daar nog wat meer geld verdiend. Veel van de bezoekers bleven voorin ‘hangen’. Onze stand was met 20-25 m2 inderdaad niet echt groot, maar ik vraag me dan af wat de echte kleintjes (thuiswinkel paviljoen) bereikt hebben. Natuurlijk ’size does matter’.
Omdat we wat laat waren, hadden we nog maar beperkte keuze. We dachten een tactische plaats te hebben t.o.v. de theaters, maar het feit dat we niet met het ‘gezicht’ van de stand naar het drukbezochte terras stonden kan zeker meegespeeld hebben. Maar ja, dat zijn allemaal leermomenten. Gelukkig hebben we een goede evaluatie gedaan met genoeg van deze leermomenten.