Weblog

Er was een tijd dat ik enthousiast werd van ieder contact dat via Internet tot stand kwam. Hoe meer, hoe beter. Maar de laatste tijd betrap ik mezelf er op dat ik steeds minder enthousiast ben over de gigantische informatiestroom waartegen ik iedere dag weer moet opboksen. Ik zal de veroorzakers van deze ‘digitale diarree’ eens op een rij zetten.

E-mail
In de begintijd van het internet zat je fanatiek te wachten tot er weer zo’n geweldig bericht binnenkwam. Tegenwoordig is het ’signal to noise’ ratio enorm in het nadeel van e-mail. Ondanks geweldige spamfilters in onze webmail cliënt Horde verzinnen die boeven iedere keer weer een ander truukje. Gemiddeld slippen er op een dag nog zo’n dertig berichten doorheen. Het schijnt dat inmiddels 80 tot 90% van alle berichten spam is.

Als beslisser krijg je daarnaast ook nog eens een groot aantal e-mail nieuwsbrieven voor je kiezen. Iedere leverancier, branchevereniging of relatie probeert driftig je op de hoogte te houden van het laatste bedrijfsnieuws. De impact van die nieuwsbrieven is bij mij aan het dalen naar 0%. In drukke tijden (lees: nagenoeg altijd) worden ze door mijn automatische mailfilters gehaald en direct naar de prullenbak verwezen.

Wat er dan overblijft zijn zo’n 30 tot 50 berichten per dag, die allemaal schreeuwen om aandacht. De e-mail inbox is dan ook geëvolueerd tot een irritante to-do lijst waar nooit een eind aan komt.

RSS feeds
In eerste instantie voor mij DE oplossing om tijd te besparen met het surfen naar belangrijke (vak) websites. Via Newsgator slurp ik alle belangrijke nieuwsstromen naar binnen. Door het feit dat ik een nieuwsjunk ben, volg ik op dit moment ongeveer 100 RSS feeds. Echt irritant is het feit dat het meeste nieuws opduikt in meerdere feeds. Ontdubbelingsmogelijkheden? Nooit van gehoord. En zo kost het simpelweg bijblijven ook weer een uur per dag.

Bloggen
Ik geloof in bloggen en de goede contacten die daarmee tot stand kunnen komen. Al ver voor de eeuwwisseling schreef ik stukjes op internet. Dat heette toen alleen een e-zine en werd ook vooral verspreid via e-mail (wie WebDirect nog kent, krijgt van mij een borrel). Er zijn echter zo krankzinnig veel weblogs dat het moeilijk is om voldoende onderscheidende waarde te creëren. Denk je een leuk bericht gevonden te hebben en - bliep - het staat al op tig andere weblogs. En om nu iedere keer over het eigen bedrijf te bloggen zie ik ook niet zitten. Dat is niet helemaal de bedoeling van een corporate blog. Dan lijkt het te veel op reclame. En dat is precies de reden dat ik minder frequent een blogposting maak dan ik zou willen. De inspiratie en motivatie vloeit ook meer dan eens weg na een lange werkdag. Bloggen, pfffff…Nu even niet.

Twitter
De nieuwste digitale contactmogelijkheid heet Twitter. Natuurlijk moet ik daar ook weer bij zijn. Het is een soort van combinatie tussen MSN, SMS en Webloggen. De officiële vakterm is ‘Microbloggen‘. Via Twitter kun je me als een soort van Big Brother volgen. Ik heb ondertussen meer dan honderd vrienden en een dikke zeventig ‘volgelingen’ in Twitter.

Van een microblog is ondertussen nauwelijks meer sprake. Twitter is steeds meer een webbased IRC kanaal voor de digitale voorhoede aan het worden . Het is nog steeds nuttig om interessante nieuwe mensen te leren kennen, de laatste inside informatie te achterhalen en te zien wat er leeft bij je digitale vrienden. Soms zitten er ook briljante tips tussen die dan weer leiden tot een blogposting ;-)

Als je een dag niet op Twitter bent geweest kom je niet meer bijgelezen (Twitter heeft een archief). Van alle digitale kanaaltjes haal ik het meeste plezier uit Twitter. Toch kan ik er ook ongelooflijk moe van worden. Veel downtime, non-informatie, automatisch doorplaatsen van RSS feeds, koffieautomaat geleuter enz. enz.

Tijd voor een voorjaarsschoonmaak!
Door de grote hoeveelheid ruis in alle kanalen worden ze naarmate je ze langer gebruikt steeds minder effectief. Het zal nog wel een tijd duren voordat de consument ook hier de digitale deur in het slot gaat gooien. Maar net als in de traditionele media, zul je dit online ook gaan zien.

Voor mij persoonlijk lijkt het er op dat het tijd wordt voor een grote voorjaarsschoonmaak. Want als ik nu een paar dagen voor afspraken buiten de deur ben, is die digitale diarree echt niet meer te stoppen. Ik ga maar eens beginnen met een aantal e-mail adressen de nek om te draaien. Daarna eens kijken of ik het aantal RSS feeds en Twitter vrienden kan halveren. Dan hou ik misschien wat meer tijd over om eens te bloggen. Ook hoop ik dan weer eens een ‘diarree vrije’ avond te hebben, want dat is al langer geleden dan ik me kan heugen.